C / confisco
verb transitive

confisco

2nd PP confiscāre · 3rd PP confiscātum · conj. 1st
fiscus (post-Aug.).
fiscus (post-Aug.).
To lay up in a chest •
To lay up in a chest: quam (summam) et confiscatam semper repositamque habuerat, Suet. Aug. 101.—
felices pauperes, qui totam animam in confiscato habent, i. e. in hand, in… figuratively •
Trop.: felices pauperes, qui totam animam in confiscato habent, i. e. in hand, in readiness, Tert. Fuga, 12.—
To seize upon for the public treasury, to confiscate •
To seize upon for the public treasury, to confiscate: HS. milies, Suet. Calig. 16: alienissimas hereditates, id. Dom. 12.—
of the person whose property has been confiscated: devictis his et confiscatis,… by extension •
Transf., of the person whose property has been confiscated: devictis his et confiscatis, Suet. Aug. 15; so, principes, id. Tib. 49: duos equites Romanos, id. Calig. 41; Dig. 27, 3, 9, § 6; cf. confiscatio.