C / confoedĕro
verb transitive

confoedĕro

no perf., ātum, 1
to unite; join by a league
to unite or join by a league (mostly in eccl. Lat.).
Sabinae impiis nuptiis confoederatae, Oros. 2, 4.— literal
Prop.: Sabinae impiis nuptiis confoederatae, Oros. 2, 4.—
membra, Prud. στεφ. 2, 437: amicitiam nascentem, Hier. Ep. 4, n. 1 al. figuratively
Trop.: membra, Prud. στεφ. 2, 437: amicitiam nascentem, Hier. Ep. 4, n. 1 al.