C / conjŭgo
verb transitive

conjŭgo

2nd PP con-jŭgāre · 3rd PP con-jŭgāvi · 4th PP con-jŭgātum · conj. 1st
to join together, unite
to join together, unite (rare).
amicitiam, to form, unite in, Cic. Off. 1, 17, 58: aliquam sibi nuptiis, App.… in general
In gen.: amicitiam, to form, unite in, Cic. Off. 1, 17, 58: aliquam sibi nuptiis, App. M. 5, p. 170, 35; and without a dat., Treb. Gall. 11; Aug. Conf. 6, 13.—
t. t.: conjugata verba, etymologically related, Cic. Top. 3, 12, and 9,… especially
Esp., t. t.: conjugata verba, etymologically related, Cic. Top. 3, 12, and 9, 38.—Hence, subst.: conjŭgātum, i, n., = conjugatio, II. A., q. v.; Quint. 5, 10, 85.