A / advĭgĭlo
verb intransitive

advĭgĭlo

2nd PP ad-vĭgĭlāre · conj. 1st
to watch by; to keep guard over; to be watch ful
to watch by or at, to keep guard over, to be watch ful, vigilant for; constr. with ad or dat., Rudd. II. p. 136
ad custodiam ignis, Cic. Leg. 2, 12: parvo nepoti, Tib. 2, 5, 93: vallo, Claud.… literal
Lit.: ad custodiam ignis, Cic. Leg. 2, 12: parvo nepoti, Tib. 2, 5, 93: vallo, Claud. Eutr. 2, 419.—
to bestow care; attention upon a thing; to watch figuratively
Fig., to bestow care or attention upon a thing, to watch, to watch for.
exquire, heus tu, advigila, Plaut. Pers. 4, 4, 63: tanto magis te advigilare… absol
Absol.: exquire, heus tu, advigila, Plaut. Pers. 4, 4, 63: tanto magis te advigilare aequomst, Ter. Phorm. 1, 4, 26: si advigilaveris, id. And. 4, 1, 19.—
With pro: si advigilamus pro rei dignitate, Q. Cic. Petr. Cons. fin.— with pro
With pro: si advigilamus pro rei dignitate, Q. Cic. Petr. Cons. fin.
With dat.: stupris, Claud. L. Stil. 2, 140: sibi, Manil. 1, 81. with dative
With dat.: stupris, Claud. L. Stil. 2, 140: sibi, Manil. 1, 81.