C / cŏopto
verb

cŏopto

2nd PP cŏ-optāre · 3rd PP cŏ-optāvi · 4th PP cŏ-optātum · conj. 1st
(perf. subj. coop tassint, old formula in Liv. 3, 64, 10; contr. form , Cic. Fam. 3, 10, 9; cf. Lachm. ad Lucr. 2, p. 135), ; publicists' t. t.
to choose; elect to something, to admit; re ceive into some body by election, to elect to an office
to choose or elect to something, to admit or re ceive into some body by election, to elect to an office: senatores, Cic. Verr. 2, 2, 49, § 120: senatum, id. ib. 2, 2, 49, § 122; Liv. 23, 3, 5: tribunos plebis, id. 5, 10, 3 and 11; cf. id. 4, 16, 3: collegas, id. 3, 64, 9; cf.: collegam sibi, Suet. Aug. 27: magistrum equitum, Liv. 6, 38, 4: sacerdotes per collegia, Suet. Claud. 22: quem in amplissimum ordinem, Cic. Cael. 2, 5: in collegium (augurum), id. Brut. 1, 1; cf.: in locum auguratus, id. Phil. 13, 5, 12: in patricios, Suet. Tib. 1.