D / dēmōlītĭo
noun

dēmōlītĭo

gen. dēmōlītōnis · gender feminine · decl. 3rd
demolior, no. II.
a tearing down, demolishing
a tearing down, demolishing (very rare).
dum ea demolitio (statuarum) fieret, Cic. Verr. 2, 2, 67; Vitr. 10, 19.— * literal
Lit.: dum ea demolitio (statuarum) fieret, Cic. Verr. 2, 2, 67; Vitr. 10, 19.— *
veritatis, an undermining, Tert. adv. Marc. 2, 1. figuratively
Trop.: veritatis, an undermining, Tert. adv. Marc. 2, 1.