D / dīglădĭor
verb deponent intransitive

dīglădĭor

2nd PP dī-glădiāri
to fight for life and death, to contend fiercely
to fight for life and death, to contend fiercely (a Ciceron. word).
cives inter se sicis, Cic. Leg. 3, 9, 20.— literal •
Prop.: cives inter se sicis, Cic. Leg. 3, 9, 20.—
to contend warmly, dispute by extension •
Transf., to contend warmly, dispute, sc. with words: de quibus inter se digladiari solent (philosophi), Cic. Off. 1, 9, 28: cum aliquo tot voluminibus, id. Ac. Fragm. ap. Non. 65, 14; cf. coupled with depugnare, id. ib. 15: digladientur illi, per me licet, id. Tusc. 4, 21.