D / disturbātĭo
noun

disturbātĭo

gen. disturbātōnis · gender feminine · decl. 3rd
destruction
destruction. *
Corinthi, Cic. Off. 3, 11, 46.— literal
Prop.: Corinthi, Cic. Off. 3, 11, 46.—
Mythogr. Vatic. in Mai. Auct. Class. 3, p. 85 b. figuratively
Trop., Mythogr. Vatic. in Mai. Auct. Class. 3, p. 85 b.