D / dītesco
verb intransitive

dītesco

2nd PP dītescĕre · conj. 3rd
[dis=dives]
to grow rich poetic
to grow rich (a poet. word): praeda, Lucr. 5, 1249; Pers. 6, 14: qua ratione queas ditescere, Hor. S. 2, 5, 10 al.
partu dulci, Lucr. 4, 1245; Claud. Laud. Stil. 2, 396 al. figuratively
Trop.: partu dulci, Lucr. 4, 1245; Claud. Laud. Stil. 2, 396 al.