I / immĭsĕror
verb deponent transitive hapax

immĭsĕror

2nd PP immĭsĕrāri
(), [in-miseror]
to pity; commiserate
to pity, commiserate: boni immiserantur illum, Plaut. Fragm. ap. Non. 138, 30 dub. (al. miserantur).