I / ĭnhaeresco
verb intransitive

ĭnhaeresco

2nd PP ĭnhaerescere · 3rd PP ĭnhaereschaesi · 4th PP ĭnhaereschaesum · conj. 3rd
[inhaereo]
to stick fast; cleave; adhere to
to stick fast, cleave, adhere to.
in sordibus aurium, tamquam in visco, Cic. N. D. 2, 57, 144: ne quid emineret… literal
Lit.: in sordibus aurium, tamquam in visco, Cic. N. D. 2, 57, 144: ne quid emineret ubi ignis hostium inhaeresceret, Caes. B. C. 2, 9: sucus villis, Plin. 12, 17, 37, § 74. —
poëtae inhaerescunt penitus in mentibus, Cic. Tusc. 3, 2, 3. figuratively
Trop.: poëtae inhaerescunt penitus in mentibus, Cic. Tusc. 3, 2, 3.