I / intentātus
adjective

intentātus

fem. in-tentāta · neut. in-tentātum
untouched
untouched.
vacca intentata jugo, Sen. Med. 62. — literal
Lit.: vacca intentata jugo, Sen. Med. 62. —
untried; unattempted figuratively
Trop., untried, unattempted: miseri, quibus Intentata nites, Hor. C. 1, 5, 12: nil intentatum nostri liquere poëtae, id. A. P. 285: sors rerum, Verg. A. 10, 39: iter, Tac. A. 1, 50.