I / introĕo
verb intransitive

introĕo

3rd PP intro-ĭi · 4th PP ĭtum · conj. 4th
(ante-class. ; introiet for introibit, Hier. in Lucifer. 5), īvi, or
to go in; into; to enter
to go in or into, to enter (syn.: intro, ingredior); constr. with in or ad and acc., with acc., with in and abl., with inf.
literal
With in and acc.: vereri introdire in alienam domum, Plaut. Mil. 4, 4, 32: in… with in acc.
With in and acc.: vereri introdire in alienam domum, Plaut. Mil. 4, 4, 32: in urbem, Cic. Att. 7, 7; Liv. 30, 43, 5: in domum, Cic. Att. 16, 11: in Thraciam, Nep. Alcib. 7: in tabernaculum, Sall. J. 71, 4.—
With ad: ad amicam, Ter. Hec. 4, 1, 36: sicuti salutatum introire ad Ciceronem,… with ad
With ad: ad amicam, Ter. Hec. 4, 1, 36: sicuti salutatum introire ad Ciceronem, Sall. C. 28, 1.—
With acc.: domum, Cic. Phil. 2, 28, 68: curiam, Suet. Caes. 81: urbem, id. ib.… with accusative
With acc.: domum, Cic. Phil. 2, 28, 68: curiam, Suet. Caes. 81: urbem, id. ib. 18: theatrum, id. ib. 80: castra, Sall. H. 4, 45: Syracusas, Nep. Dion, 5, 3: Bithyniam, Amm. 14, 11, 6.—
huc; entered with in abl.
With in and abl. (ante-class.): in naso, Cato, R. R. 157.—(ε) With inf.: filius introiit videre, quid agat, went in to see, Ter. Hec. 3, 2, 10.—(ζ) With huc, Suet. Aug. 6.— Impers.: cum periculo introitur recenti apertione, Varr. R. R. 1, 63: castra sine vulnere introitum, entered, Sall. Fragm. ap. Serv. ad Verg. A. 10, 628. —
quem fuerat aequius, ut prius introieram, sic prius exire de vita, Cic. Lael.… figuratively
Trop.: quem fuerat aequius, ut prius introieram, sic prius exire de vita, Cic. Lael. 4, 15.