L / lūdĭfĭcor
verb deponent transitive intransitive

lūdĭfĭcor

2nd PP lūdĭfĭcārī · 3rd PP lūdĭfĭcātus sum · conj. 1st
and a. [id.] (
to make game, to mock; to make game of, make sport of, turn into ridicule; to delude, deceive with infinitive
inf. ludificarier, Plaut. Mil. 4, 4, 25), to make game, to mock; to make game of, make sport of, turn into ridicule; to delude, deceive.
literal
aperte ludificari et calumniari, to mock, ridicule, Cic. Rosc. Am. 20, 55.—With… intransitive •
Neutr.: aperte ludificari et calumniari, to mock, ridicule, Cic. Rosc. Am. 20, 55.—With acc. of kindred signif.: nugas ludificabitur, will make game of you in trifles, Plaut. Capt. 3, 4, 80.—
Potin' ut hominem mihi des? ... ni ludificata ero lepide, etc., Plaut. Mil. 3,… active ••
Act.: Potin' ut hominem mihi des? ... ni ludificata ero lepide, etc., Plaut. Mil. 3, 3, 53: tun me, verbero, audes erum ludificari? id. Am. 2, 1, 15: me ludificatus est, id. Most. 5, 2, 25: virginem, Ter. Eun. 4, 3, 3: siquidem tu me hic etiam, nebulo, ludificabere, id. ib. 4, 4, 49: patres et plebem cunctatione fictā, Tac. A. 1, 46: aliena mala, to make sport of, Plin. Ep. 6, 20.—
to thwart, frustrate by extension ••
Transf., to thwart, frustrate, by tricks or contrivances: locationem, Liv. 39. 44: ea, quae hostes agerent, id. 24, 34: rostra fuga, Flor. 2, 2, 8: hostis impune Romanum ludificabatur, Tac. A. 3, 21.—Pass. part.: ludificato incerto proelio, Sall. J. 50, 4.—
Quojus ego hodie ludificabor corium, si vivo, probe, i. e. cut up, lash, Plaut.… figuratively •
Trop.: Quojus ego hodie ludificabor corium, si vivo, probe, i. e. cut up, lash, Plaut. Most. 5, 1, 19 Lorenz.