M / mācĕro
verb transitive

mācĕro

2nd PP mācĕrāre · 3rd PP mācĕrāvi · 4th PP mācĕrātum · conj. 1st
prob. from root μαγ-, μάσσω, to knead; through an adj. mācerus; v. Corss. Ausspr. 1, 395; cf. also măcer
to make soft; tender, to soften by steeping, to soak, steep, macerate
to make soft or tender, to soften by steeping, to soak, steep, macerate (not in Cic. or Cæs.).
brassicam in aquam, Cato, R. R. 156, 5: salsamenta, Ter. Ad. 3, 3, 27: in… literal
Lit.: brassicam in aquam, Cato, R. R. 156, 5: salsamenta, Ter. Ad. 3, 3, 27: in piscina lupinum, Col. 1, 6, 21: semen lacte, id. 11, 3, 51: (ramos genistae) marinā aquā, Plin. 24, 9, 40, § 66: (siliginem) novem diebus maceratum ... subigunt, id. 18, 11, 27, § 106: grana (cacaliae) in oleo, id. 25, 11, 85, § 135: intestina piscium sale, id. 31, 7, 43, § 93: podagrici crura macerantes, Vitr. 18, 3.—
to weaken; to waste away, enervate by extension
Transf., to weaken in body or mind, to waste away, enervate.
Of the body: multos iste morbus homines macerat, Plaut. Capt. 3, 4, 22; Liv.…
Of the body: multos iste morbus homines macerat, Plaut. Capt. 3, 4, 22; Liv. 26, 13: quam lentis macerer ignibus, Hor. C. 1, 13, 8; cf.: Macedo siti maceratus, Curt. 5, 13, 24: pars exercitus ad utilitatem nostram macerata perductaque ad exitiabilem famem, Vell. 2, 112, 4: Fabius sic maceravit Hannibalem, ut, etc., i. e. Hannibal's army, Flor. 2, 6, 28: muscus crura vitium situ et veterno macerat, Col. 4, 22, 6: cor solum viscerum vitiis non maceratur, Plin. 11, 37, 69, § 182.—
to fret, vex, torment, distress, torture, pain; object-clause; to vex, torment one's self poetic
Of the mind, to fret, vex, torment, distress, torture, pain (syn.: crucio, torqueo): egemet me concoquo et macero et defatigo, fret myself, Plaut. Trin. 2, 1, 2: quor me excrucio? quor me macero? quor meam senectutem sollicito? Ter. And. 5, 3, 15; cf. id. Eun. 1, 2, 107: noli te macerare, id. And. 4, 2, 2: cura satis me lacrumis maceravi, Plaut. Capt. 5, 1, 8: hoc me facinus miserum macerat, id. Mil. 3, 1, 21: infelix sollicitudo persequitur nec oratorem macerat et coquit, * Quint. 12, 10, 77: quae vos macerent desiderio, Liv. 5, 54, 3; 26, 13, 8.—Poet., with a causal object-clause: consimili ratione ab eodem saepe timore macerat invidia, ante oculos illum esse potentem, Lucr. 3, 75.— Mid., to vex, torment one's self: maceror interdum, quod sim tibi causa dolendi, Ov. H. 2, 125: unum hoc maceror et doleo tibi deesse, Terenti, C. Caes. ap. Suet. Vit. Ter. fin.: ex desiderio magis magisque maceror, Afran. ap. Charis. p. 182 P.