M / mĭnŭo
verb transitive intransitive #2333

mĭnŭo

2nd PP mĭnŭere · 3rd PP mĭnŭi · 4th PP mĭnūtum · conj. 3rd
Sanscr. mi, lessen, change; Gr. μινύω, μινύθω; cf.: μείων = minor; Germ. minder, vermindern.
Act., to make smaller, to lessen, diminish; active
Act., to make smaller, to lessen, diminish; lit. and trop.
(rare and mostly poet.): ramaliaque arida tecto Detulit, et minuit, broke in… literal ••
Lit. (rare and mostly poet.): ramaliaque arida tecto Detulit, et minuit, broke in pieces, Ov. M. 8, 645: ligna, to chop into small pieces, id. F. 2, 647: portarum objectus, to dash in pieces, Stat. Th. 10, 526: dentes in limine, id. ib. 10, 47: sanguinem, to let blood, Veg. Vet. 1, 16, 2; in the same signif., simply minuere, id. ib. 1, 22, 1.—
to lessen, diminish, lower, reduce, weaken, abate, restrict figuratively •••
Trop., to lessen, diminish, lower, reduce, weaken, abate, restrict (very freq. and class.): imperium matris, Plaut. As. 3, 1, 6: sumptus civitatum, Cic. Fam. 3, 8, 2: (rem familiarem), Hor. S. 2, 3, 177: gradum, Quint. 2, 3, 7: gloriam alicujus, Cic. Fl. 12, 28: molestias vitae, id. Fin. 1, 16, 51: cupiditates, id. ib.: invidiam, id. Agr. 1, 5, 14: opem, Caes. B. G. 5, 33: auctoritatem, id. B. C. 3, 43: minuuntur corporis artus, grow less, diminish in size, Ov. M. 7, 317: minuuntur corpora siccis, Plin. 11, 54, 118, § 283: consul alter proelio uno et vulnere suo minutus, discouraged, Liv. 21, 52, 2 (al. deminutus): suspicionem profectionis, Cic. Att. 10, 16, 4: controversias, to settle, put an end to, Caes. B. G. 5, 26: minuenda est haec opinio, to be refuted, Cic. Off. 1, 22, 72: magistratum, censuram, to restrict the power of, to limit, Liv. 4, 24: majestatem populi Romani per vim, to violate, offend against, Cic. Phil. 1, 9, 21: matris imperium, Plaut. As. 3, 1, 6: religionem, Nep. Ages. 4, 8: nec tu ea causa minueris Haec quae facis, ne is mutet suam sententiam, Ter. And. 2, 3, 19: consilium, to alter, change, id. Hec. 4, 3, 10: condemnationem, to commute, Gai. Inst. 3, 224; 4, 57.—
Neutr., to diminish, grow less; little, small, minute intransitive •
Neutr., to diminish, grow less: minuente aestu, at the ebbing of the tide, Caes. B. G. 3, 12, 1: minuente lunā, waning, Pall. 3, 24; Sedul. 1, 243; cf.: crescentis minuentisque sideris species, Plin. 37, 10, 67, § 181.—Hence, mĭnūtus, a, um, P. a. (diminished; hence), little, small, minute (class.).
pueri minuti (opp. majores), Varr. ap. Non. 141, 18: id omnes magni… literal •••
Lit.: pueri minuti (opp. majores), Varr. ap. Non. 141, 18: id omnes magni minutique, Plaut. Cist. 2, 1, 45.—Of things: litterae, Plaut. Bacch. 4, 9, 68: minuta ac brevia folia, Plin. 12, 24, 53, § 111: ossa, Lucr. 1, 835: opuscula, Cic. Ac. 2, 38, 120: itinera, Suet. Aug. 82: aere minuto qualiacumque somnia vendere, Juv. 6, 546: facies minutae, miniature portraits, id. 14, 291.—Comp.: minutior ac mage pollens, Lucr. 4, 318.—Sup.: minutissimis ictibus excarnificatus, Suet. Vit. 17: res, little things, trifles, Cic. Clu. 64, 180: res minutissimae et contemptibiles, Aug. Conf. 10, 35, 4: aves, Col. 8, 5, 10.—
petty, paltry, insignificant figuratively
Trop., petty, paltry, insignificant.
Of persons: alii minuti et angusti, Cic. Fin. 1, 18, 61: philosophi, id. Div.… ••
Of persons: alii minuti et angusti, Cic. Fin. 1, 18, 61: philosophi, id. Div. 1, 30, 62: imperatores, id. Brut. 73, 256: plebes, Phaedr. 4, 6, 13.—
the smallest piece of money, a mite, farthing ••
Of things: canto carmina versibus minutis, Poët. ap. Plin. Ep. 4, 27, 4: genus orationis, Cic. de Or. 2, 38, 159: minuti est animi voluptas ultio, Juv. 13, 189.— Hence, subst.: mĭnūtum, i, n., the smallest piece of money, a mite, farthing: novissimum reddere, Vulg. Luc. 12, 59; cf.: aes minutum, id. ib. 21, 2.—Plur.
The little
The little (opp. longa), Calp. Ecl. 5, 7.—
Minutes, points, very small parts
Minutes, points, very small parts, Amm. 20, 3, 2; Gram. Vet. p. 374, 11.—
Comp.: illa minutiora, those less important matters, Aur. Vict. Epit. 48,… •
Comp.: illa minutiora, those less important matters, Aur. Vict. Epit. 48, 18.—Hence, adv., in two forms.
into small; fine pieces, finely, minutely
mĭnūtē, into small or fine pieces, finely, minutely (class.).
sal minute tritus, Col. 6, 17, 7: minutissime commolere, id. 12, 28, 1:… literal •
Lit.: sal minute tritus, Col. 6, 17, 7: minutissime commolere, id. 12, 28, 1: historia minutissime scripta, in an extremely small hand, Sen. Ep. 95, 2.—
figuratively
In a petty; paltry manner •
In a petty or paltry manner: res minutius tractare, Cic. Fin. 4, 3, 7.—
Minutely, closely, accurately •
Minutely, closely, accurately: minutius et scrupulosius scrutantur omnia, Quint. 5, 14, 28.—
into small pieces, finely, minutely •
mĭnūtim, into small pieces, finely, minutely (ante-class. and post-Aug.): concidere, Cato, R. R. 123: scoria minutim fracta, Plin. 34, 18, 51, § 171; Gell. 17, 8, 2.—
With short steps, trippingly •
With short steps, trippingly: equus ambulans, Veg. Vet. 1, 56, 39: deambulare, id. ib. 2, 53, 3.