O / ŏbunctŭlus
adjective hapax

ŏbunctŭlus

fem. ŏb-unctŭla · neut. ŏb-unctŭlum
adj. dim; slightly anointed; soiled as adjective
adj. dim. [obunctus]. slightly anointed, soiled: tunica obunctula, with panni fetidi, Titin. ap. Non. 536, 18, acc. to Com. Rel. v. 138 Rib. (al., less correctly, obuncula).