P / praepărātus
noun

praepărātus

gen. prae-părātūs · gender masculine · decl. 4th
a preparation
a preparation (post - Aug.): praeparatus Caesaris contra Antonium, Vell. 2, 76, 3 dub. (Haase, apparatus; cf. id. 2, 12, 3): rei rusticae, Gell. 10, 11, 7.