R / rĕcălesco
verb intransitive

rĕcălesco

2nd PP rĕ-călescere · 3rd PP rĕ-călesclŭi · conj. 3rd
to become warm; again; to grow warm
to become warm (again), to grow warm (rare but class.): cum motu atque exercitatione recalescunt (corpora), * Cic. N. D. 2, 10, 26; id. Flor. 4, 2, 53; Prud. Psych. 59.—
mens recalescit, Ov. R. Am. 629: recalescere ex integro (in scribendo) et… figuratively
Trop.: mens recalescit, Ov. R. Am. 629: recalescere ex integro (in scribendo) et resumere impetum fractum omissumque, Plin. Ep. 7, 9, 6.