R / rĕpōno
verb transitive

rĕpōno

2nd PP rĕ-pōnere · 3rd PP rĕpŏsŭi · 4th PP rĕpŏsĭtum · conj. 3rd
(perf. reposivi, Plaut. As. 3, 1, 16; part. sync. repostus, a, um, on account of the metre, Lucr. 1, 35; 3, 346; Verg. G. 3, 527; id. A. 1, 26; 6, 59; 655; 11, 149; Hor. Epod. 9, 1; Sil. 7, 507 al.)
to lay; place; put
to lay, place, put, or set back, i. e.,
With the idea of the re predominant. with the idea of the re predominant.
With the idea of the re predominant.
To lay; place; put
To lay, place, put, or set a thing back in its former place; to replace, restore, etc. (class.; syn. remitto).
to lean on the elbow again
Lit.: cum suo quemque loco lapidem reponeret, Cic. Verr. 2, 1, 56, § 146: quicque suo loco, Col. 12, 3, 4: humum, the earth dug from a pit, Verg. G. 2, 231: pecuniam in thesauris, Liv. 29, 18, 15 Weissenb.; 31, 13; cf.: ornamenta templorum in pristinis sedibus, Val. Max. 5, 1, 6: infans repositus in cunas, Suet. Aug. 94: ossa in suas sedes, Cels. 8, 10, 1: femur ne difficulter reponatur vel repositum excidat, set again, id. 8, 20; 8, 10, 7: se in cubitum, to lean on the elbow again (at table), Hor. S. 2, 4, 39: insigne regium, quod ille de suo capite abjecerat, reposuit, Cic. Sest. 27, 58: columnas, Cic. Verr. 2, 1, 56, § 147: tantundem inaurati aeris, Suet. Caes. 54: togam, to gather up again, Quint. 6, 3, 54; 11, 3, 149: capillum, id. 11, 3, 8, prooem. § 22: excussus curru ac rursus repositus, Suet. Ner. 24: nos in sceptra, to reinstate, Verg. A. 1, 253; cf.: reges per bella pulsos, Sil. 10, 487: aliquem solio, Val. Fl. 6, 742: veniet qui nos in lucem reponat dies, Sen. Ep. 36, 10: ut mihi des nummos sexcentos quos continuo tibi reponam hoc triduo aut quadriduo, Plaut. Pers. 1, 1, 38; Sen. Ben. 4, 32 fin.: quosdam nihil reposuisse, Plin. Ep. 8, 2, 6: donata, Hor. Ep. 1, 7, 39: flammis ambesa reponunt Robora navigiis, to replace, restore, Verg. A. 5, 752: aris ignem, id. ib. 3, 231: molem, Sil. 1, 558: ruptos vetustate pontes, Tac. A. 1, 63: fora templaque, id. H. 3, 34: amissa urbi, id. A. 16, 13: statuas a plebe disjectas, Suet. Caes. 65: cenam, Mart. 2, 37, 10; so esp. freq. in Vergil, of the serving up of a second course, as of a renewed banquet: sublata pocula, Verg. A. 8, 175: plena pocula, id. G. 4, 378: vina mensis (soon after, instaurare epulas), id. A. 7, 134: epulas, id. G. 3, 527: festas mensas, Stat. Th. 2, 88: cibi frigidi et repositi, Quint. 2, 4, 29.—
to put; bring back; to replace; restore figuratively
Trop., to put or bring back; to replace, restore, renew: ut, si quid titubaverint (testes), opportuna rursus interrogatione velut in gradum reponantur, Quint. 5, 7, 11; cf.: excidentes unius admonitione verbi in memoriam reponuntur, id. 11, 2, 19: nec vera virtus, cum semel excidit, Curat reponi deterioribus, Hor. C. 3, 5, 30.—
To represent; describe again; to repeat
To represent or describe again, to repeat: fabula quae posci vult et spectata reponi, Hor. A. P. 190: Achillem (after Homer), id. ib. 120; cf.: dicta paterna, Pers. 6, 66.—
To repay; requite; return
To repay, requite, return: cogitemus, alios non facere injuriam, sed reponere, Sen. Ira, 2, 28; cf. Cic. Fam. 1, 9, 19: semper ego auditor tantum? nunquamne reponam? repay, Juv. 1, 1.—
To put back; put to rest; quiet
To put back, put to rest, quiet: pontum et turbata litora, Val. Fl. 1, 682; cf.: post otiosam et repositam vitam, Amm. 29, 1, 44.—
To bend backwards; lay back; bend back
To bend backwards, lay back: (grues) mollia crura reponunt, bend back (in walking), Enn. ap. Serv. ad Verg. G. 3, 76 (Ann. v. 545 Vahl.); imitated by Virgil: pullus mollia crura reponit, Verg. G. 3, 76: cervicem reponunt et bracchium in latus jactant, Quint. 4, 2, 39: tereti cervice repostā, Lucr. 1, 35: interim quartus (digitus) oblique reponitur, Quint. 11, 3, 99: hic potissimum et vocem flectunt et cervicem reponunt, id. 4, 2, 39: membra (mortui) toro, Verg. A. 6, 220: membra stratis, id. ib. 4, 392.—
To lay aside; away; to lay up
To lay aside or away for preservation; to lay up, store up, keep, preserve, reserve (class.; cf.: regero, reservo).
nec tempestive demetendi percipiendique fructūs neque condendi ac reponendi… literal
Lit.: nec tempestive demetendi percipiendique fructūs neque condendi ac reponendi ulla pecudum scientia est, Cic. N. D. 2, 62, 156: cibum, Quint. 2, 4, 29: formicae farris acervum tecto reponunt, Verg. A. 4, 403: Caecubum ad festas dapes, Hor. Epod. 9, 1: mella in vetustatem, Col. 12, 11, 1; 12, 44, 7: alimenta in hiemem, Quint. 2, 16, 16: (caseum) hiemi, Verg. G. 3, 403: omnia quae multo ante memor provisa repones, id. ib. 1, 167: thesaurum, Quint. 2, 7, 4: scripta in aliquod tempus, id. 10, 4, 2.—Poet.: eadem (gratia) sequitur tellure repostos, i. e. conditos, buried, Verg. A. 6, 655; cf.: an poteris siccis mea fata reponere ocellis? (= me mortuum), Prop. 1, 17, 11: tu pias laetis animas reponis Sedibus, Hor. C. 1, 10, 17: repono infelix lacrimas, et tristia carmina servo, Stat. S. 5, 5, 47.—
opus est studio praecedente et acquisitā facultate et quasi repositā, Quint. 8,… figuratively
Trop.: opus est studio praecedente et acquisitā facultate et quasi repositā, Quint. 8, prooem. § 29: aliquid scriptis, id. 11, 2, 9: manet altā mente repostum Judicium Paridis, Verg. A. 1, 26: reponere odium, Tac. Agr. 39 fin.: sensibus haec imis ... reponas, Verg. E. 3, 54.—
To put in the place of; to substitute
To put in the place of, to substitute one thing for another (class.).
non puto te meas epistulas delere, ut reponas tuas, Cic. Fam. 7, 18, 2:… literal
Lit.: non puto te meas epistulas delere, ut reponas tuas, Cic. Fam. 7, 18, 2: Aristophanem pro Eupoli, id. Att. 12, 6, 2; Quint. 11, 2, 49: eorumque in vicem idonea reponenda, Col. 4, 26, 2: dira ne sedes vacet, monstrum repone majus, Sen. Phoen. 122.—
at vero praeclarum diem illis reposuisti, Verria ut agerent, Cic. Verr. 2, 2,… figuratively
Trop.: at vero praeclarum diem illis reposuisti, Verria ut agerent, Cic. Verr. 2, 2, 21, § 52.—
To lay aside; to lay down; lay by
To lay aside, to lay down, lay by, put away.
remum, Plaut. As. 3, 1, 16: arma omnia, Caes. B. C. 2, 14: caestus artemque,… literal
Lit.: remum, Plaut. As. 3, 1, 16: arma omnia, Caes. B. C. 2, 14: caestus artemque, Verg. A. 5, 484: feretro reposto, id. ib. 11, 149: onus, Cat. 31, 8: telasque calathosque infectaque pensa, Ov. M. 4, 10; Sil. 7, 507: rursus sumptas figuras, Ov. M. 12, 557: bracchia, to let down, Val. Fl. 4, 279.—Poet.: jam falcem arbusta reponunt, i. e. permit to be laid aside, Verg. G. 2, 416.—
brevem fugam, to end the flight, Stat. Th. 6, 592: iram, Manil. 2, 649.— figuratively
Trop.: brevem fugam, to end the flight, Stat. Th. 6, 592: iram, Manil. 2, 649.—
to lay; place; put
With the idea of the verb predominant, to lay, place, put, set a thing anywhere (freq. and class.; syn. colloco).
in
Lit.: grues in tergo praevolantium colla et capita reponunt, Cic. N. D. 2, 49, 125: colla in plumis, Ov. M. 10, 269: litteras in gremio, Liv. 26, 15: hunc celso in ostro, Val. Fl. 3, 339: ligna super foco Large reponens, Hor. C. 1, 9, 6: (nidum) ante fores sacras reponit, Ov. M. 15, 407.— With in and acc.: uvas in vasa nova, Col. 12, 16: data sunt legatis, quae in aerarium reposuerant, Val. Max. 4, 3, 9: anulos in locellum, id. 7, 8, 9; cf.: mergum altius in terram, Plin. 17, 23, 35, § 205.—
to place; put; set; to place figuratively
Trop., to place, put, set; to place, count, reckon among: in vestrā mansuetudine atque humanitate causam totam repono, Cic. Sull. 33, 92: vos meam defensionem in aliquo artis loco reponetis, id. de Or. 2, 48, 198: suos hortatur, ut spem omnem in virtute reponant, Caes. B. C. 2, 41: in se omnem spem, Cic. Tusc. 5, 12, 36: nihil spei in caritate civium, Liv. 1, 49; 2, 39: salutem ac libertatem in illorum armis dextrisque, id. 27, 45: verum honorem non in splendore titulorum, sed in judiciis hominum, Plin. Pan. 84, 8; id. Ep. 1, 3, 3: plus in duce quam in exercitu, Tac. G. 30; Liv. 24, 37: plus in deo quam in viribus reponentes, Just. 24, 8, 2: fiduciam in re reponere, Plin. Ep. 3, 9, 16; 1, 8, 14: ea facta, quae in obscuritate et silentio reponuntur, id. ib. 1, 8, 6: quos equidem in deorum immortalium coetu ac numero repono, place, count, reckon among, Cic. Sest. 68, 143; so, sidera in deorum numero, id. N. D. 2, 21, 54; cf. id. ib. 3, 19, 47 Mos. N. cr.: Catulum in clarissimorum hominum numero, Cic. Verr. 2, 3, 90, § 210: aliquem in suis, Antonius ap. Cic. Att. 10, 8, A, 1.— With in and acc.: homines morte deletos in deos, Cic. N. D. 1, 15, 38: in deorum numerum reponemus, id. ib. 3, 19, 47: Isocratem hunc in numerum non repono, id. Opt. Gen. 6, 17: aliquid in fabularum numerum, id. Inv. 1, 26, 39; and: hanc partem in numerum, id. ib. 1, 51, 97: in ejus sinum rem publicam, Suet. Aug. 94.—Hence, rĕpŏsĭ-tus (rĕpostus), a, um, P. a.
Remote; distant
Remote, distant (syn. remotus; very rare): penitusque repostas Massylum gentes, Verg. A. 6, 59: terrae, id. ib. 3, 364: populi, Sil. 3, 325 : convalles, App. M. 4, p. 145, 6.—
Laid aside; stored up
Laid aside, stored up: spes, Vulg. Col. 1, 5: corona justitiae, id. 2, Tim. 4, 8.