R / rĕpulso
verb frequentative

rĕpulso

2nd PP rĕ-pulsāre · conj. 1st
to drive back; beat back again; to repel again and again
to drive back or beat back again, to repel again and again.
civitas eloquiis caelestibus magis quam corporis voluptatibus hostiles impetus… literal
Lit.: civitas eloquiis caelestibus magis quam corporis voluptatibus hostiles impetus repulsare consueta, Ambros. in Psa. 118, Serm. 22, § 37 fin.
colles verba repulsantes, re-echoing, Lucr. 4, 579.— by extension
Transf.: colles verba repulsantes, re-echoing, Lucr. 4, 579.—
vera repulsans pectus dicta, Lucr. 4, 914. figuratively
Trop.: vera repulsans pectus dicta, Lucr. 4, 914.