R / rētrĭbūtor
noun

rētrĭbūtor

gen. rē^trĭbūtōris · gender masculine · decl. 3rd
a recompenser; requiter; retributer
a recompenser, requiter, retributer (eccl. Lat.), Tert. adv. Marc. 4, 29; 5, 16: gratia retributoris, Paul. Nol. Ep. 2, 4.