S / suāvĭor
verb deponent transitive

suāvĭor

3rd PP suāviātus · 4th PP suāvi1
to kiss
to kiss (class.): Atticam nostram cupio absentem suaviari, etc., Cic. Att. 16, 3, 6: aliquem, id. Brut. 14, 53; Gell. 3, 15, 3: os oculosque, Cat. 9, 9.!*?
collat. form suāvĭo, āre, Pompon. and Novat. ap. Non. 474, 13.— active
Act. collat. form suāvĭo, āre, Pompon. and Novat. ap. Non. 474, 13.—