T / transvĕho
verb transitive

transvĕho

2nd PP trans-vĕhere · 3rd PP trans-vexi · 4th PP trans-vectum · conj. 3rd
to carry; conduct; convey across
to carry, conduct, or convey across or over; to transport (syn.: transporto, transmitto).
literal
quid militum transvexisset, Caes. B. C. 3, 29: exercitum in Britanniam, Suet.… in general
In gen.: quid militum transvexisset, Caes. B. C. 3, 29: exercitum in Britanniam, Suet. Caes. 58; cf.: copias ponte, Plin. 4, 12, 24, § 76: ut jam Hispanos omnes inflati transvexerint utres, Liv. 21, 47, 5: Dardanium agmen (pons), Sil. 4, 489: agmina classe, id. 4, 494: corpus defuncti per vicos, Dig. 47, 13, 3; Sen. Herc. Oet. 1964: navem Argo umeris transvectam Alpes, Plin. 3, 18, 22, § 128. —
to go; come; travel
Mid.: transvehor, to go, come, pass, travel, ride, or sail across or over: caerula cursu, Cic. poët. Fin. 5, 18, 49: Medi, Persae ... navibus in Africam transvecti, Sall. J. 18, 4: legiones ex Siciliā in Africam transvectae, id. ib. 28, 6: cum duabus quinqueremibus Corcyram transvectus, Liv. 32, 16, 2: vada Tartari, Sen. Herc. Fur. 889: transvectae (sc. equo) a fronte pugnantium alae, Tac. Agr. 37; cf.: ludicro Circensium Britannicus et Nero transvecti sunt, id. A. 12, 41: transvehitur Tuscos, flies past, Claud. Laud. Stil. 2, 272.—
in particular
To carry; bear; lead
To carry, bear, lead, or conduct along in triumph: signa tabulasque, Flor. 2, 12: arma spoliaque multa Gallica carpentis transvecta, Liv. 39, 7, 2.—
to ride past
Of the Roman knights, to ride past before the censor for review (syn. traduco), Liv. 9, 46, 15; Suet. Aug. 38; Dig. 2, 4, 2, § 4; Val. Max. 2, 2, 8.—
to pass by; elapse figuratively
Trop., of time, to pass by, elapse (Tacitean): abiit jam et transvectum est tempus, quo, etc., Tac. H. 2, 76: transvecta aestas, id. Agr. 18.