T / trĭfurcĭfer
noun

trĭfurcĭfer

gen. trĭ-furcĭfĕri · gender masculine · decl. 2nd
an arch rogue; arrant knave
an arch rogue, arrant knave, Plaut. Aul. 2, 4, 47; id. Rud. 3, 4, 29; cf. trifur.