V / vŏcātus
noun

vŏcātus

gen. vŏcātūs · gender masculine · decl. 4th
a calling; calling upon; summoning
a calling, calling upon, summoning, invocation (only abl. in prose).
et ille et senatus frequens vocatu Drusi in curiam venit, Cic. de Or. 3, 1, 2:… in general
In gen.: et ille et senatus frequens vocatu Drusi in curiam venit, Cic. de Or. 3, 1, 2: o numquam frustrata vocatus Hasta meos, my call, my invocation, Verg. A. 12, 95.—
an invitation in particular
In partic., an invitation to dinner, etc.: misit qui diceret, cenaturum apud Caesarem vocatu ipsius, Suet Calig. 39.