B / blasphēmĭa
pronoun greek

blasphēmĭa

fem. ae · neut. ii · gender feminine
(, , Prud. Psych. 715), = βλασφημία (eccl. Lat.)
a reviling; slander
a reviling, slander, Vulg. Isa. 51, 7; towards God, blasphemy, Hier. Ep. 62, n. 2; Aug. Verb. Dom. Serm. 11; 14; 15; Vulg. 2 Par. 32, 17; id. Matt. 26, 65.