C / circumdŏlo
verb transitive

circumdŏlo

2nd PP circum-dŏlāre · conj. 1st
to hew off around
to hew off around, Plin. 16, 32, 57, § 133.—
qui, tamquam bonus animi faber, vitia nostra circumdolat, Ambros. in Luc. 3, 2. figuratively
Trop.: qui, tamquam bonus animi faber, vitia nostra circumdolat, Ambros. in Luc. 3, 2.